Kamu hizmetlerinin merkezi idare ile yerel yönetimler arasındaki paylaşımı sonucunda, bazı kamu hizmetleri geleneksel olarak merkezi idare tarafından yerine getirilirken, bazıları yerel yönetimler tarafından üstlenilmiştir. Yerel yönetimlere bazı görevler bırakılırken, bu görevleri yerine getirmelerine imkan verecek, araçlar ve kaynaklar sağlanması yoluna gidilmemiştir. Bu durumda merkezi idare ile yerel yönetimler arasındaki ilişkiler; biri idari diğeri mali olmak üzere iki yönlü olarak karşımıza çıkmaktadır. İdari ve mali yönleri bulunan bu düzenlemeye idari ve mali paylaşım adı verilmektedir. Bu paylaşımda, hem gelir kaynaklarının, hem de görev ve faaliyet alanlarının sınır ve kapsamının belirlenmesi de önem taşımaktadır.

Türkiye`de merkezi idare ile yerel yönetimler arasındaki idari ve mali paylaşımın yukarıdaki görüşler doğrultusunda gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Fakat Türkiye`nin idari ve mali sistem bakımından, yetkiler büyük oranda merkezde toplandığı, üniter yapıya sahip bir devlet anlayışı nedeniyle, yerel yönetimler, merkezi idarenin idari ve mali vesayet altında bulunduğu görülmektedir.

Türkiye`de yerel yönetimler; İl Özel İdareleri, Belediyeler, Büyükşehir Belediyeleri ve köylerden oluşmuştur. Merkezi idare ile yerel yönetim kuruluşları arasındaki idari ve malî paylaşım, bugüne kadar düzenli bir esasa dayanmamıştır. Yerel yönetimlerin bir çok görevini merkezi idare üstlenmesi nedeniyle, yerel nitelikli hizmetler yerine getirilememektedir. Gelir yönünden de hemen hemen merkeze bağlı bir görüntü vermektedir. Bu amaçla merkezi idari ile yerel yönetimler arasındaki idari ve mali paylaşımın kanunlarla rasyonel esaslar gözetilerek yeniden düzenlenmesi gerekmektedir.