XIX. yüzyılın sonları ve XX. yüzyılın başlarıyla XX. yüzyılın sonları ve XXI. yüzyılın başlarındaki benzerlikler göz ardı edilmemelidir; XX. yüzyılın başlarında kurulan yeni dünya düzeninin ilkeleri Paris Barış Konferansıyla atılmıştı ve Şark Politikaları ve manda politikalarıyla Osmanlı İmparatorluğunun tasfiyesini öngörmekteydi.. XXI. yüzyılın başlarındaki yeni dünya düzeni iddiası ise ABD ve Sovyetler Birliği arasındaki bir dizi zirvelerden sonra Küreselleşme Politikaları ile yürürlüğe girmiştir ve şimdilik SSCBni tasfiye etmiştir; yeni sınırlar iddiası ise hâlâ sürmektedir.

Küreselleşmenin bazen dinsel bazen etnik bazen mezhebî bazen de coğrafî bir parçalanma veya ayrışma demek olmadığı bilinmelidir; her ne sebeple olursa olsun bir ufalanma ve ayrışmanın yeni dünya düzenine uyum olduğu küreselleşmenin zarureti olduğu sanılmamalıdır. Bu politikaların da bir ömrü vardır ve bu politikalar tarihin sonu değildir; Şu erik ağacının üstünde çiçek açmış bir tomurcuk görüp işte erik. desem yalan mı söylemiş olurum?